Krynica Zdrój - biuro turystyczne

Słowackie Pieniny

Trasa: Krynica-Zdrój - Muszyna - Leluchów - Stara Lubovnia - Haligowce - Czerwony Klasztor - Krynica-Zdrój

Czerwony Klasztor:
Centrum miejscowości położone jest na wysokości 465 m n.p.m. przy ujściu Lipnika do Dunajca. Nazwa miejscowości związana jest z klasztorem, który powstał w 1319 roku. Drewniane początkowo zabudowania w 1360 r. zostały zastąpione przez budynki z cegły i kamienia. Nazwa klasztoru pochodzi od koloru nieotynkowanych początkowo ścian.
Klasztor ten należy do jednych z najsłynniejszych klasztorów na Słowacji. Jego dzieje ściśle związane są z dwoma zakonami Kartuzów ( w latach 1320 - 1567) i Kamedułów ( 1771 - 1782). W roku 1563 Kartuzi przenieśli się do Polski i opuścili na zawsze klasztor. W roku 1699 teren i budynki klasztorne kupił biskup z Nitry Ladislav Matasovsky i przekazał je Kamedułom, którzy osiedli w Czerwonym Klasztorze w 1711 roku.

Poza działalnością kontemplacyjną, zajmowali się oni nauką i sztuką. Wybitną indywidualnością Klasztoru w XVIII wieku był Romuald Hadbavry ( 1714 - 1780 ). Z jego osobą wiąże się pierwszy przekład Pisma Świętego na język słowacki i opracowanie w roku 1763 słownika łacińsko-słowackiego.

Najsłynniejszym zakonnikiem w Klasztorze był brat Cyprian ( 1724 - 1775 ). Do Czerwonego Klasztoru przybył w 1756 roku z rodzinnego Śląska. Pochodził z Polkowic. Z powodu swych zainteresowań naukowych zyskał wiele przydomków: jak doktor tysiąca nauk, mistrz tysiąca rzemiosł i skrzydlaty mnich. Zasłynął głównie dzięki swojemu zielnikowi, który tworzył w latach 1765 - 1771.

W 1782 roku w ramach reformy cesarza Józefa II rozwiązano zakon i klasztor opustoszał. Wielką bibliotekę (głównie dzieła polskie) i archiwum przeniesiono do Pesztu, a naczynia liturgiczne i część wyposażenia kościoła sprzedano polskiej Muszynie.

Remont zabytku rozpoczęto w 1938 roku, a generalną rekonstrukcję przeprowadzono w latach 1956 - 1974, po czym część budynków przeznaczono na muzeum, a część na cele oświatowe („Zielona Szkoła”). Znajduje się tu także Dyrekcja Słowackiego Pienińskiego Parku Narodowego. Z Czerwonego Klasztoru idąc wzdłuż Dunajca tzw. Drogą Pienińską można podejść do malowniczo położonej wioski pienińskiej, która nazywa się Leśnicą.
Z Czerwonego Klasztoru jest przepiękny widok na Trzy Korony.


Leśnica:

Położona jest w malowniczej dolinie Leśnego Potoku – jedyna miejscowość położona we wnętrzu Pienin. Górna część Leśnicy położona jest na wysokości 520 m n.p.m., natomiast dolna część („Chata Pieniny”) położona jest na wysokości ok. 470 m n.p.m. Pierwsze pisemne wzmianki o Leśnicy pochodzą z 1297 roku. Wioska została założona w ramach akcji kolonizacyjnej przez ród Görgeyów. W roku 1518 weszła w skład dominium Czerwonego Klasztoru. W roku 1751 przez Przełom Pieniński dotarli tu członkowie wiedeńskiej wyprawy naukowej. W XIX wieku Leśnicę odwiedzali goście szczawnicy, którzy tędy jeździli do Śmierdzonki. Kilka razy wzmiankuje ją w swoich wierszach Maria Konopnicka. Mieszkańców łączyły liczne więzi z ludnością Szczawnicy.

Duże znaczenie dla wsi maiło doprowadzenie w roku 1967 szosy z Wielkiego Lipnika. W centrum wsi Kościół barokowy z 1757 roku pw. Św. Michała Archanioła. Poniżej wsi u stóp Bystrzyka Schronisko „Chata Pieniny” – 52 miejsca noclegowe.


Przełom Leśnego Potoku

Krótki (500 m), lecz głęboki i malowniczy wąwóz skalny pomiędzy ścianami „Samej Jednej”, którą Słowacy nazywają „Osobitą” od południa, a „Wylizanej” i „Bystrzyka” od północy. Przełom Leśnego Potoku od 1987 roku to ścisły rezerwat leśny o pow. 29,5 ha.